GAUTHIER PRODUCTIONS

Onlangs werd ik uitgenodigd voor een interview in de serie "Vensterbankgesprekken" voor het programma "Margreet Dolman Begrijpt 't" van Paul Haenen. Insteek was een gesprek over mij, mijn werk als creatief producent, componist & multimediadesigner.

O.a. over mijn projecten met Gerrit Komrij, Jules Deelder, Arnon Grunberg en de Chasa Mengelberg boek-dvd die net uit is.

Haenen gaat graag de diepte in met zijn gasten en daartoe zijn de vensterbankgesprekken van Margreet Dolman een mooi middel. Het fenomeen Dolman is nog steeds populair en actueel. Dit jaar (mei 2012) viert Margreet op grootse wijze haar 30-jarig theaterjubileum in het De La Mar Theater in Amsterdam. Kortom, tegen deze diva zeg je geen "nee". Enjoy!

JANUARI 2012 selectie van recensies over Totaal Loss cd-boek release:

Door - Joep van Ruiten | Dagblad van het Noorden

Is het een cd? Is het een boek? Zijn het liedjes, of gedichten op muziek? Nadat de Utrechtse geluidskunstenaar Louis Gauthier eerder Gerrit Komrij op spijkers liet dansen, is hij nu in zee gegaan met J.A. Deelder. Deelder leverde zijn gedichten en stem, Gauthier liet er zijn machines en apparaten op los. Resultaat: een audio-visueel avontuur met beats, samples, synths en (sound)collages.
Dertien overrompelende momenten telt Totaal Loss, de hidden track Was jij er al toen Willem doodbleef? meegeteld. Tezamen geven ze een mooi beeld van een poëtica waarin kwestbaarheid, bravoure en grimmigheid elkaar aflossen. Maar het knappe zit vooral in de gedurfde muzikale vertaling waarmee de poëzie, de dichter én de luisteraar een dienst wordt bewezen. Volgende project: Arnon Grunberg.

Deelder Totaal Loss Door Erik van den Berg | De Volkskrant

Dat was mooi: Gerrit Komrij die op sardonische neuzeltoon zijn gedichten voorleest, ondersteund door een geestig-geraffineerd geluidsdecor. De componist Louis Gauthier was er verantwoordelijk voor, in het door hem ook visueel vormgegeven cd-boek Dansen op spijkers (2009).
Die geslaagde productie krijgt nu een vervolg met Totaal Loss, waarin Gauthier (1981) zijn krachten meet met Jules Deelder (1944). Met het spektakel dat de cover in het vooruitzicht stelt (een frontale crash) valt het mee. Deelder leest zijn poëzie vaker in een muzikale setting (zie zijn optreden met het New Cool Collective), en dat maakt de combinatie met Gauthiers soundtracks bij voorbaat iets minder verrassend.
Evengoed begint Totaal Loss sterk, met het gejuich van een opgezweepte menigte, waarna Deelder met een vooroorlogs blikkerig geluid zijn gedicht Spartageest declameert ('nooit de Sparta-marsch beschamen/ aan geen enkel voetbalfront'). Eenvoudig en effectief, net als het afsluitende Sturm und Drang, waarin karige zinnen ('rook stijgt als lood in de windstilte op') drijven op spaarzame keyboardklanken en gerommel achter de horizon.
Tussen die uitersten varieert de componist op nog tien Deelder-teksten, waarbij in Goddank en The Man With The Weird Beard ook de saxofonisten Hans Dulfer en Benjamin Herman een bijdrage leveren.
Totaal Loss is het interessantst als de componist de dichter in een onverwacht licht zet. Dat lukt goed in Als ik de waterpijp hoor borr'len, een stoned manifest uit Deelders debuut Gloria Satoria (1969). Gauthier voorziet de tekst van een geinige stuiterbeat, ver van het staccato dat je van de nachtburgemeester verwacht.

Jules Deelder en Louis Gauthier - Totaal loss

In volle harmonie door Joop Leibbrand

Het cd-boek Totaal Loss is het tweede deel in de muziek-poëzietrilogie van componist en multimediadesigner Louis Gauthier. Eerder maakte hij met Gerrit Komrij Dansen op spijkers en het is de bedoeling dat met gedichten van Arnon Grunberg het project wordt afgesloten.

Voor dit deel werkte Gauthier samen met Jules Deelder.

De combinatie muziek en poëzie is natuurlijk geen ongebruikelijke. Gedichten worden vaak op muziek gezet en dat kan heel goed uitpakken, zowel in de klassieke muziek als in het lichtere genre, tot het cabaret aan toe. De voorbeelden zijn legio. Maar hoe beter het resultaat is, hoe populairder de verklanking wordt, hoe minder het gedicht nog ‘gedicht’ is. Het is lied geworden en daarmee iets van zichzelf kwijt.
Er zijn ook dichters die de voordracht van hun gedichten alleen door muziek laten omlijsten: er klinkt een introotje, de dichter leest, piano of sax laten zich af en toe nog bescheiden horen en zorgen voor een slotakkoord. Het zou wat toevoegen, maar in de meeste gevallen is het voornamelijk overbodig, vooral als het amateuristisch wordt uitgevoerd.

Gauthier pakt het in samenspraak met de dichters anders aan door het geheel als het ware tot een kunstprodukt te promoveren. Dat blijkt uit het cd-boekje dat een fraai stukje artwork is met een qua afbeeldingen en typografie opvallend design. Maar belangrijker is hoe de cd is uitgevoerd en hoe muziek en gedichten matchen.
In de eerste plaats is daar natuurlijk de stem van de dichter. Er zijn meer dichters verbonden met hun eigen karakteristieke stemgeluid – Johnny van Doorn, Harry ter Balkt, Gerrit Kouwenaar, Gerrit Komrij om er maar een paar te noemen – maar zeker ook Deelder met zijn eigenzinnige manier van lezen: quasi geroutineerd, onverschillig haast, met onvervalst Rotterdam accent en in een staccato ritme dat de tekst erin hamert.
Misschien kwam Gauthier wel op het idee Deelder te vragen vanwege dit gedicht:

Goddank

Soms zittend voor m’n platenkast
hoor ik alle platen uit die kast
tegelijk tot klinken gebracht

Dan is het of het paradijs plots
stil boven de aarde hangt
en ik in een flits van deze

gene wereld binnenval en één on-
deelbaar monument het On-
verklankbare in mij wordt verklankt

[...]

Rond de voordracht van Deelder heeft Gauthier muziek gecomponeerd waarop je als leek diverse kwalificaties kunt loslaten: gedurfd, modern, een mix van experimentele pop-, rock- en jazzklanken. In NRC Next sprak Bram van Dijk zelfs van een psychedelische mengelmoes. Al is het dan niet symfonisch, kakofonisch is het zeker niet, want ook oren die meer gewend zijn aan Mahler, moeten zich gewonnen geven. Er is een grote diversiteit aan geluid, maar het geheel is opvallend harmonieus en hoewel de muziek domineert, is het zeker niet zo dat de tekst verdrongen wordt. Het is knap gedaan, het onverklankbare wordt wel degelijk verklankt.

Elf gedichten brengt het cd-boek, waaronder klassiekers als ‘Spartageest’ (‘Als Spartaan zijn wij geboren/ Als Spartanen sterven wij’), Op de Balkan (‘Waar ‘t bloed/ Kruipt waar ‘t/ Niet gaan kan’), Voor Ari (‘De mensen zijn goed/ De mensen zijn slecht// Maar ze gaan allen/ dezelfde weg’) en ‘Vader op zoon’:
Vader op zoon

We liepen door de duinen
Het was een uur of vier
We zagen de ochtend gloren
We waren verschrikkelijk hier

Er werd geen woord gesproken
De stilte was genoeg
We werden opnieuw geboren
We waren in korte broek

M’n vader en ik en m’n vader
We wisten méér dan ooit
dat wij dezelfde waren
en die verandert nooit.

Niet alleen verveelt de CD geen moment, hij wordt zelfs na een aantal keren beluisteren beter. En er zijn twee extraatjes. De eerste is dat saxofonisten Hans Dulfer en Benjamin Herman ieder aan een nummer meewerken. Het tweede is de verrassing aan het eind. Na een pauze van bijna anderhalve minuut wordt de stilte ineens verbroken en performt Deelder in een tweegesprek met zichzelf een gedicht dat de steeds herhaalde vraag stelt ‘Was jij er al toen Willem doodbleef?’ Alleen de stem van Deelder, verder geen geluid. Het werkt als een soort katharsis.
Niet te snel uitzetten dus!

Deelder & Gauthier : Totaal Loss
door Chretien Breukers | De Conrabas

Louis Gauthier maakte samen met Jules Deelder de cd (met tekstboek) Totaal Loss. Het is het tweede project van Gauthier, in 2009 verscheen Dansen op spijkers, een samenwerkingsverband met Gerrit Komrij.
Deelder is, nou ja, Deelder. Iemand die al bijna vijftig jaar met verve een rol speelt: die van dichter. Jammer genoeg heeft dat de aandacht soms wat weggetrokken van de dichter Deelder, die beter is dan zijn imago als bekende Nederlander zou doen denken.
Deze uitgave zet, ondanks of juist dankzij de muziek de poëzie van Deelder centraal. Misschien is het in dit verband goed om deze voorpublicatie te beluisteren. Een recensent van Oor zou hierover zeggen "dat tegen een muur van geluid de specifieke stemkwaliteiten die de dichter al jaren kenmerken beter uitkomen" of iets dergelijks.
Wat ik daarmee wil zeggen: Deelder doet het goed bij muziek. In elk geval: bij deze muziek.
Matthijs van Nieuwkerk zou, volgens de website, gezegd hebben: "Met deze unieke uitgave is klassieke poëzie weer toegankelijk geworden voor nieuwe generaties."
Dat ik nogal barok gezegd, maar toch heeft hij over dat "klassieke poëzie" wel gelijk: als je in het bijgevoegde tekstboek de teksten 'Spartageest', 'Rotown magic' ("Rotterdam is niet te filmen"), 'Voor Ari', 'Gedicht tijdens het wachten', 'Vader op zoon', 'Als ik de waterpijp hoor borr'len' en 'Sturm und Drang' leest (en dat zijn zo ongeveer álle tekststen die het boek bevat), dan besef je: Deelder verdient zo langzamerhand een prijs. Een oeuvreprijs.
Moge Totaal Loss weer een stap zijn op weg naar die erkenning.